هر وقت میان عامه مردم بحث سیاست پیش کشیده شود در نهایت به اینجا ختم می شود که سیاست پدر و مادر ندارد و طبیعی است که هر وقت از جنگ سخن بگوییم بحث به سیاست ختم شود و بی پدر و مادری ا ش چرا که با این نتیجه گیری یک جورهایی خودمان را کنار میکشیم از مسئله ای به نام سیاست که باعث و بانی همه ی بدبختیهای آدمی همچون جنگ است . البته آدمی بالفطره طالب جنگ نیست، جنگ طلبی از عوارض قدرت طلبی است. هر چه قدر هم که سیاست بی پدر و مادر باشد باز هم باعث بسته شدن چشم آدمی به روی ظلم و جور قدرت طلبان نمی شود. اگر مردمانی از هر قوم و قبیله و نژاد و عقیده قربانی جنگ شوند، هر آنکه خاموش بماند خود خواسته در دایره ی همین سیاست بی همه چیز قرار گرفته. همه ی جهان در برابر جان باختگانی که هر روز به آمارشان اضافه می شود مسئولند.
جهان سست است و بی بنیاد از این فرهاد کش فریاد ...