ابن سینا می گوید اگر کسی طعم شیرین را بیشتر از دیگر طعمها دوست داشته باشد، احتمالا نیاز او به دوست داشته شدن بیشتر از دیگران است. نمی دانم این حرف را واقعا ابن سینا گفته یا نه ! اما شاید اگر حالا اینجا بود سیاست و هنر را جایگزین شیرین می کرد. اصلا بی خیال همه ی زشتیها و زیبائیهای ظاهری دنیا، من که تو را دوست دارم و تو هم من را پس بیا شیرینی مان را بخوریم.