ندیمه ها

تشخیص موقعیت مکانی و توانایی جهت یابی برای وجود و بقای انسان ضروری است. تشخیص موقعیت‌ سبب می‌شود جای خود را در محیط اطرافمان درک کنیم. جان اُکیف، می‌بریت موزر و ادوارد موزر، سلول‌های مغزی که سیستم موقعیت بابی مغز را تشکیل می‌دهند، کشف کرده اند و به خاطرش نوبل هم گرفتند. پس وقت آن رسیده که آدمی جواب این سوال که چرا گاهی موقعیت مکانی اش را تشخیص نمیدهد، دریابد.
لاس منیناس یا همان ندیمه ها در سال 1656 کشیده شد، یعنی بیش از 350 سال پیش. در این تابلو انگار همه در جای خودشان ایستاده اند، ولاسکز رو به روی بوم نقاشی اش، رو به روی ما هم شاهزاده خانم فلان با ناز و اطوار و ندیمه هایش، چند تا هم خدم و حشم آن دور و برها ایستاده اند. اما بعضی میگویند، اصلا شاهزاده خانم سوژه مورد بحث نیست و موضوع شاه و ملکه است که آن ته توی آینه اند، ان هم به خاطر موقعیتشان. بعضی دیگر اما میگویند در واقع این ما هستیم که از ورای این همه سال به شاهزاده خانم و نقاش و ندیمه ها و دیگران خیره شده ایم و شاه و ملکه یک انعکاس اند نه سوژه. 
اما اینها همه حرف اند. نقاش مرده است و ما هر چه دلمان می خواهد داستان سرایی میکنیم. واقعیت این است که از ورای قرنها انسان هنوز نمی تواند موقعیت اش را تشخیص دهد و فقط داستان می سراید وگرنه آدمی حالا نباید گرفتار خودش و وحشی گری خودش باشد، او اگر می توانست موقعیتش را تشخیص دهد حالا باید در موقعیت خودش و در جایگاه انسانی اش باشد.
ندیمه ها
/ 0 نظر / 21 بازدید